Adverteren of een persbericht?
SocialMedia.nl-Nieuws.Social

[Column] @RikVera: Bluetooth en de dood van ‘n smartphone

 

4 R

“Vandaag heb ik een smartphone vermoord. Dat komt door een viking met de naam Blauwtand.

Harald Blauwtand werd omstreeks 910 geboren in het land Denemarken, dat wij vooral kennen omdat ze er Deens praten, van de Legoblokjes en omdat ze er wat hebben met zeemeerminnen. Ik ben er al geweest en het lijkt op Duitsland, maar dan saaier. Harald werd Koning van Denemarken en bereikte de in die donkere eeuwen ongekend hoge leeftijd van 75 jaar. De voorbije weken is er ernstig met mijn edele delen gespeeld en op mijn zenuwen gewerkt, in zijn naam. Vandaar zijn aanwezigheid in deze column. Het moet niet elke keer Steve Jobs zijn.

Bluetooth

Ik heb die Blauwtand niet eens moeten googelen. Het menselijke brein is een fijne zaak om bijvoorbeeld na te denken, iets wat ik doe, bij momenten, met soms vervelende bijwerkingen als daar zijn het onthouden van nutteloze zaken. Zo zitten op mijn overvolle harde schijf miljoenen data opgeslagen die ik wellicht nooit meer nodig zal hebben en die ik ook niet wissen kan, als ik dat al zou willen, omdat ik er het bestaan niet van ken. Ze zijn geheel zonder toegevoegde waarde in mijn bestaan. Ik neem niet deel aan quiz-avonden omdat ik niet tegen mijn verlies kan en ongehoord humeurig word als het dan toch gebeurt en dus mijd ik gelegenheden waarop ik geconfronteerd kan worden met deze onfijne eigenschap.

Een van die feiten die ik op mijn harde schijf staan heb, betrof dus de heer Blauwtand, zo merk ik. Ik kwam hem voor het eerst tegen halfweg de jaren 90. Ik had net -alweer- een nieuwe gsm gekocht, een blits grijzig-blauwige Ericsson. Lekker klein, met een kleine dikke en stoere stomp als antenne, een monochroom schermpje en een openklappend luikje om het toetsenbordje te beschermen. Overal waar ik kwam vielen vrouwen in katzwijm door mijn geweldige ding en de mannen liepen diepgroen aan van jaloezie en dus deed die Ericsson waarvoor ik hem gekocht had. Hij kreeg een naam: Eric. Ja, in die periode was ik iets meer into business en dus minder inventief. En Eric kwam met een oortje.

Een bluetooth oortje

Nu ja: oortje. Het ding dat ik om mijn oor kon hangen was ongeveer even groot als de telefoon zelf, zag er uit als een slordig in elkaar geknutseld ruimtetuig in een B-versie van Starwars en het woog zo veel, dat als je het een uur op en om je oor had, dat oor haast van je hoofdhuid scheurde of je hele hoofdhuid scheef trok als een muts die je te ver naar één kant rukt. Als ik in de spiegel kijk, denk ik dat bij mij dat laatste is gebeurd.
Om dat ‘oortje’ (een verkleinwoord was nooit belachelijker en ongepaster) aan je oor te hangen moest je eerst een Ikea-achtige handleiding doorworstelen, handiger zijn dan Bob de Bouwer, bezitter van een fikse dosis moed en bovendien was een neiging tot zelfverminking niet ongewenst. Eens je dat ding om je oor had en je balancerend je hoofd probeerde stabiel te houden en je hoog ging praten door de pijn, bereikte je bling bling gehalte ongekende hoogtes.

Emmen, Nederland

Bij dat oortje zat een CD met daarop een grappig animatiefilmpje over een vikingschip en ene Harald Bluetooth. Ik ben die roestige bonk dus nooit vergeten, blijkbaar. Meneer Bluetooth heeft zijn fiere naam geleend aan een Nederlandse uitvinding uit -het is te absurd om te kunnen verzinnen- het geweldige Emmen. Of all places. Bruisend hart van de hoogtechnologie. Het Silicon Valley van de Europa. Bluetooth werd bedacht in Emmen.

Nobelprijs
Meneer Blauwtand  is geweldig. Alleen al om het feit dat zelfs een dystechnolicus als ik, de muziek vanaf mijn smartphone kan streamen naar mijn versterker om dan loeihard ‘The Passenger’ van meneer Pop uit de boxen te horen knallen, verdient die technologie de Nobelprijs voor de Vrede en het Welzijn en Genot.

Toch heb ik de afgelopen weken de heer Blauwtand meerdere keren behoorlijk vervloekt. Ja, dat was ik. Excuses. Want tussen mijn smartphone en mijn auto ging het Bluetooth-gewijs niet zo best. Dat is een cynisch understatement zo groot als die Blauwe vinvis in een bokaal op je salontafel. Het ging helemaal niét tussen mijn auto en mijn smartphone, omdat meneer Bluetooth, die toch wel van draadloze connectie en feilloos, snel en makkelijk streamen van data zijn handelsmerk heeft gemaakt, hiervan ook wat maakte, namelijk een potje.

Verkering
Nu en dan vond mijn telefoon de auto niet. Of omgekeerd. Ze hadden al maandenlang vaste verkering, wisselden de meest intieme gegevens uit, maar ineens vonden ze elkaar niet meer. En niets hielp. Soms bleef een telefoongesprek, dat duidelijk afgesloten was, “open” staan op mijn auto, zodat nieuwe inkomende of uitgaande gesprekken niet konden. De laatste keer gebeurde me dat op de A1. Ik ging prompt midden de snelweg stoppen om mijn auto en mijn smartphone te herstarten, veroorzaakte een mega-file van Amsterdam tot Maastricht, haalde de Nationale radio, maar dat hielp geen moer. Soms viel mijn smartphone door dat flippen van meneer Blauwtand gewoon uit. Zwart scherm. Niets meer. Tot de batterij helemaal leeg was. En natuurlijk gebeurde dit alles net op die momenten dat je met je prospect-van-het-jaar aan het praten was en je CEO je net dringend wilde spreken en je je vrouw wilde bellen dat je een uurtje later zal zijn en al gegeten hebt of als je dochter heel trots je het soort punten probeerde door te bellen, die vader nooit gehaald heeft, hehe.

Endgame
Vandaag was het dan zo ver. Mijn auto en mijn smartphone wilden het weer niet met elkaar en mijn zenuwbanen knakten met een knal als een straaljager die de geluidsmuur doorbreekt.

Ik heb er een einde aan gemaakt. Een van de protagonisten in deze x-rated extreme hardcore versie van Mens-erger-je-niet moest er aan. Het was of ik, of meneer Blauwtand, of mijn auto of mijn smartphone. Ikzelf vond het gegeven net niet zwaar genoeg wegen om de hand aan mezelf te slaan, Mr Blauwtand heeft dan wel een tastbare frequentie, namelijk 2,45 Ghz, maar die kan ik moeilijk doodslaan of zo. Mijn auto is van een onwereldse schoonheid en ik ben een jongen, dus kon ik die toch moeilijk in brand steken of kort en klein slaan. Dus heb ik het raampje open gezet en heb mijn smartphone de vrijheid gegeven. Het voelt goed.

Iggy Pop zingt ‘Lalalalalalalalalalalala lalalalalalalalalala lalalalaaaaah’ en het leven is mooi. En Emmen is trendy.”

(met dank aan N voor de inspiratie)

Rik Vera

Rik Vera is a renowned thought-leader, advisor and lecturer on the topics of customer-centricity, change management, sales and marketing. Having gathered years of C-level experience in sales and marketing related functions, he now inspires companies to develop customer-centric strategies fit for a connected world. Rik is partner at Nexxworks.com Nexxworks is a thought-leader community dedicated to helping companies thrive in the age of disruption. We inspire with the most radical innovations in your industry. We fire up extreme customer centricity. We jump-start the fluid connected networks you need to innovate internally. And we make sure the changes stick. All of this through intense 1 week sprints that match the transformative speed of your market.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Bestel nu het meest complete, best verkochte en #coronaproef Handboek Online Marketing deel 7 – en u heeft het boek als eerste in huis! (+ gratis turorials)