Adverteren of een persbericht?
Bol.com AlgemeenBol.com Algemeen

[Column] Grumpy Old Man @rikvera over een BlackBerry, De Walletjes, Rode Lichtjes en een Kort Lontje

foto

Een zin van 314 woorden

Als u dit leest, beste lezer die, naar ik me laat vertellen door zij die het kunnen weten of tenminste goed doen alsof, een techniek die ikzelf ook wel behoorlijk onder de knie heb, nadat ik de verschrikkelijke grens van de 800 woorden bereik in mijn digitaal geschrijvel, van nature besluit dat het genoeg is geweest en van wie de beperkte geest vanaf dan aan een meltdown toe is, di‎e Fukushima herleidt tot een uit de hand gelopen barbeque vanwege een vervelende combinatie tussen enige liters goedkope rode wijn, een doorzopen “plezante nonkel” (*), een hoopje weerbarstige houtskool, een bus benzine, een lucifer en enige overmoed en als uw dus weinig literaire hersencellen bovendien geheel onverhoopt niet als Hansje en Grietje zonder broodkruimeltjes zouden verdwalen in deze majestueuze openingszin die de lengte en de beweeglijkheid heeft van een uit de kluiten gewassen olietanker en die even doordringbaar en gastvrij is als de diepste en nooit door mensen betreden jungle ergens diep in het Amazonewoud, weze het dat die chaotische verschijningsvorm van de groene gedachte, in tegenstelling tot dit wonder der letterkunde waar u zich doorheen aan het worstelen bent, niet door menselijke tussenkomst is gegroeid, maar wel integendeel, dan moet u weten dat deze woorden en de volgorde ervan net als ongeveer alle stukjes die ik als Grumpy Old Man heb gepleegd, geheel door mijn getrainde lijf geschreven zijn op een BlackBerry en het is over deze eigenzinnige smartphone dat ik ga schrijven deze keer in die luttele woorden die de digitale van de denkende mens zou onderscheiden en mij nog resten voor ik tegen de magische 800 woorden grens en dus ook de wankele grenzen van uw universum aan knal als een overmoedige mug tegen de neus van een laag overvliegende 747, waarmee ik met niet minder dan zomaar eventjes  314 woordjes, de ongetwijfeld langste zin uit de rijke geschiedenis van socialmedia.nl besluit.

 

Dood van een BlackBerry

Mijn oude BlackBerry heeft het begeven. Ze ging kort en krachtig dood. Niet dat zij zo oud wa‎s. Zoals dat bij vrouwen hoort, heb ik haar precieze leeftijd nooit willen weten en onthouden, hoewel het moeilijk is niet te onthouden wat je niet weet.

Daar moet u maar eens over denken. U kent dat wel. Denken. Dat is die pijnlijke activiteit die u in uw hoofd gebeurt nu en dan. Niet te verwarren met die hoofdpijn de dag na het consumeren van te veel alcohol zoals mijn oom (die van de barbeque, jawel) mocht ondervinden toen hij met omzwachtelde handen en zonder wenkbrauwen wakker werd in een klinisch witte kamer. Dat heet een kater en een kater is, hoewel ook pijnlijk, niet hetzelfde als denken.

Ze ging dood. Ineens was er niets meer en er kwam een beetje rook uit haar zielloze lijf. 

Mobiele toestellen zijn niet gemaakt voor de eeuwigheid, tenminste, niet in mijn handen. Ik gebruik mijn telefoons niet vaak als stok om mijn hond te leren apporteren. Ik neem ze nog zelden mee onder de douche en ze belanden ook niet langer in de wc. Ik roer er niet meer mee in de soep en ik leg ze op restaurant ook niet langer onder de poot van mijn wiebelende tafel. Ik gebruik mijn mobieltjes ook niet als tennisracket of voetbal en ik gooi ze de laatste tijd nog maar zelden te pletter om mijn woede af te reageren. Met de leeftijd is ook enige beschaving mijn leven binnen geslopen en ik zou mezelf zelfs nu en dan “mild” durven noemen, zelfs als die dingen vastlopen tijdens belangrijke mails of zonder batterij vallen als ik net dat ene dringende telefoontje verwacht.. Ik lees er de krant op, maar heb niet de neiging er dan ook vliegen mee dood te meppen. Kortom, ik misbruik zelden. En toch gaan ze stuk, mijn mobieltjes. Ik denk dat een grijnzende gebochelde wrattige dwerg op het einde van die productielijn ergens in diep China, een chip in de toestellen dumpt, die ervoor zorgt dat die dingen vroegtijdig stuk gaan.

 

In mijn onderbroek op de Meir

Daar stond ik dan met die dode en lelijke oude tante in mijn handen in panische angst zozeer te hyperventileren dat de arme mensen om me heen zowaar dachten dat ik een wervelstorm was en ik ‘s avonds als natuurfenomeen het journaal haalde. Ik was in paniek, niet omdat ik onbereikbaar was ineens en geheel afgesneden van de wereld. Dat zou erger zijn voor de wereld dan voor mezelf. Ik heb nog steeds een iPhone omdat zo’n ding nu eenmaal hipper staat dan een BlackBerry, en die coole smartphone doet meer dan permanent je geldbeugel leeg zuigen als een hongerige vampier een bleke maagd, je kan ermee bellen en er je sociaal verkeer mee verzorgen, maar de idee dat ik zonder BlackBerry woorden zou moeten

(verder lezen kan ernstige hersenschade veroorzaken en doet u dan ook geheel en al op eigen risico)

vormen op een touchscreen, leek me erger dan pakweg “mietje” te zeggen tegen Mike Tyson terwijl ik tergend met mijn wijsvinger tegen zijn kaak zou knippen of in mijn onderbroek over de Meir in Antwerpen zou moeten wandelen. De Meir, dat is de Dam, maar dan in Antwerpen en daarmee maak ik een handig bruggetje naar:

Ik woon in België, het land waar (*) jolige ooms omschreven worden als plezante nonkels‎, en dat in tegenstelling tot de meeste lezers van socialmedia.nl. Ik bedoel, in België wonen. Of u ook plezante nonkels hebt of er een bent, zijn mijn zaken niet. Ik ben Belg. Dat is een handicap waar wat aan te doen valt, zoals verhuizen. In België, beste Noorderburen, betalen we ons niet alleen geheel donkerblauw aan mobiele internet tarieven die even torenhoog zijn als de Burj Khalifain in het dorpje Dubai, maar we moeten onze smartphones ook nog eens kopen en dat is telkens opnieuw een aanslag op het jaarinkomen van een gemiddeld Afrikaans land.

Een Q5 zowaar

Daar stond ik dan. Geheel verloren tussen tientallen overwegend zwarte monsters die dienen om mobiel verbonden te blijven met de wereld, haar mensen en haar sociale media, met hier en daar een wit of zelfs heftig blauw gekleurde exoot die mij grijnzend aanstaarden en ik wist meteen dat het opnieuw een BlackBerry zou worden. Ik ben een trouw beestje en te lui om te kiezen. Wat me vertrouwd is, is ok. En tot mijn grote verbazing zag die nieuwe Q5 er best leuk uit, bijna als een hedendaagse telefoon en niet als het soort ding waarmee mijn oma telefoneerde tussen de twee wereldoorlogen in, maar dan zonder die muurstekker. Ik offerde een arm en een been (wie in de jaren 80 van de vorige eeuw zou verteld hebben dat we zouden rondlopen met een telefoon die meer dan 1000 gulden zou kosten, hadden we ter plekke in een dwangbuis gegoten, de schedelpan open geschroefd om er de zieke hersens uit te lichten en daarna eeuwig opgesloten in het zothuis) en ik ben nu de tevreden bezitter van zo’n Q5. Met klavier. En met die geweldige BlackBerry Hub waarin al mijn e-mails en smssen (er zijn nog steeds mensen die smssen blijkbaar, helllep) en sociale media-berichten en whatsappjes allemaal samenvloeien tot een machtig brullende waterval die mij bevestigt dat de wereld om mij heen bestaat en dat ik met die wereld in permanent contact sta. Ik, de navel van de wereld. Alsof dat dat iets bijzonders is, zo’n Hub. Verder heeft dat ding een Belgisch azerty toetsenbord, een touchscreen, twee camera’s en evenveel apps als er woorden zijn in het vocabularium van de gemiddelde voetballer. Weinig en van bedenkelijk allooi.

 

De Walletjes en rode lampjes

Niets bijzonders dus, die Q5. Ware het niet dat hij dat verslavende rode lampje heeft, niet te verwarren met de rode lampen in  de rosse buurt van jullie hoofdstad, wat ongeveer het enige is waarvoor Nederland wereldwijd gekend is,  behalve voor dijken, windmolens, kaas, klompen, wiet, sexshops en bier dat sterke verwantschap vertoont met slootwater waarin net een kudde koeien hun urineblaas hebben geledigd…. The Red Light District is vooral in de zakelijke milieus waarin ik toefde alom gekend.

“Brussels? Noooo. Amsterdam? Ooooooo yes, the Red Light District! Ever been there?” Twinkelende oogjes. Ik antwoordde meestal, met de vanzelfsprekenheid van een boer die besluit dat hij morgen gaat oogsten, dat ik er elk vet contract dat ik gesloten had, nogal uitgebreid ging vieren met mijn kersverse zakenpartners. Waarna ze prompt tekenden, mijn geachte buitenlandse prospecten. Voor u nu massaal de belastinginspectie en de zedenpolitie en de moraalridders op me afstuurt: dit is een Vlaams grappeke he.

Dat rooie lampje dat oplicht en knippert telkens er een vers bericht is. Constant dus. Aleen al daarom kan ik mijn BlackBerry niet missen. Het rood knipperende lampje. Ik ben verslaafd. Accuut. Ik beken..

 

Kort lontje

En dan nu het slechte nieuws. BlackBerry heeft de korte oplaadkabeltjes ontdekt. Je denkt dan: kortere kabeltjes dan die van de iPhone, dat bestaat niet, dat zou een aanslag zijn op de menselijkheid. Wel…het kan. De BlackBerry Q5 wordt geleverd met een stroomkabeltje van precies 6,7 cm.

 

Moraal

Waarover gaat dit stukje eigenlijk? En waarom probeer ik 258 verhalen tegelijkertijd te vertellen? Omdat ik daar zin in heb. Voila. Verder gaat alles goed met me. Ik dank u.

 

Rik Vera

Rik Vera is a renowned thought-leader, advisor and lecturer on the topics of customer-centricity, change management, sales and marketing. Having gathered years of C-level experience in sales and marketing related functions, he now inspires companies to develop customer-centric strategies fit for a connected world. Rik is partner at Nexxworks.com Nexxworks is a thought-leader community dedicated to helping companies thrive in the age of disruption. We inspire with the most radical innovations in your industry. We fire up extreme customer centricity. We jump-start the fluid connected networks you need to innovate internally. And we make sure the changes stick. All of this through intense 1 week sprints that match the transformative speed of your market.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Bestel nu het meest complete, best verkochte en #coronaproef Handboek Online Marketing deel 7 – en u heeft het boek als eerste in huis! (+ gratis turorials)