Adverteren of een persbericht?

[Column] @RikVera “Waarom selfies de wereld mooier en beter maken!”

obama-selfie

“Selfie is tot woord van het jaar 2013 gekozen en meteen worden de wereld en de mensen die erop rondkruipen bestookt met uitspraken van gietenwollensokken wereldverbeteraars en huis-, tuin- en keukenfilosofen die met even grote stelligheid als destijds aangenomen werd dat de aarde plat was en je er aan de horizon stomweg af donderde, beweren dat Selfies het ultieme bewijs zijn dat het de verkeerde kant opgaat met onze samenleving en dat wij, de mensheid dus, recht op de verdoemenis afstevenen door toenemend egocentrisme. Welnu, lieve medemensen, ik ben het daar even roerend mee oneens als bij het kloppen van Sabayon.

Ik ben er eentje.

Ik beken. Met de regelmaat van een slecht geregelde, nu en dan op hol slaande, roestige en radertjes ontbrekende klok, maak ik een Selfie. Kortom, ik ben er ‘zo eentje’: een egocentrisch wezen dat niets geeft om zijn medemensen en alleen maar met zichzelf bezig is. Ik strek af en toe de arm, richt mijn smartphone op mezelf, kijk in de lens, neem een kiekje en stuur dat vervolgens de wereld in. Ik voel me dus aangesproken. En mijn bloed kookt een beetje. Dat ik door Selfies de wereld in te sturen, zomaar in het vakje ‘verderfelijke egoïst’ val, durf ik te bestrijden met de verbetenheid die u kan aanschouwen bij een uitgehongerde wolf die zijn vers veroverde prooi verdedigt: zonder aarzeling. En als u te dicht komt: bijtend.

Omdat dit een column is, u de lezer ervan, en omdat ik tevens een beleefd medemens ben en sociaal bovendien, voel ik me, in tegenstelling tot die wolf die alleen bijt en gromt en daar geen duiding bij geeft, en de moraalridders en gezagsdragers die ik zo grondig verafschuw en die zich een opvoeding lang de tanden stuk hebben gebeten op mijn koppig verzet, geroepen om mijn stelling met argumenten te staven. Het neigt echter naar het einde van december en de dagen zijn kort en duister en mijn geest weinig scherp door slaapgebrek, ouderdom en de dranken die horen bij de festiviteiten en daardoor zwalpen de volgende stellingen enigszins.  Wie snel zeeziek wordt stopt beter hier met lezen.

De wereld is alweer om zeep.

Ik loop al 50 jaar op de aardkluit rond en ik meen te mogen zeggen: minstens 40 jaren daarvan min of meer bewust. En in al die jaren hoor ik alsmaar dat de wereld er op achteruit gaat en dat de moraal verloedert en dat de jeugd niet meer kan lezen en schrijven en spellen en rekenen en dat de mensheid naar de verdoemenis holt als een aanstormende tsunami en bij elke nieuwe uitvinding zijn er moraalridders en betweters en angsthazen die luid roepen dat dat een teken aan de wand is en slecht en ongehoord en een schande voor de mens en een aanslag op de menselijkheid. De wereld is in die 40 jaar al minsten 854 keer om zeep geweest en toch lijkt alles nog behoorlijk in orde.  Ergo.

 1. Wij worden als Selfie geboren.

Deze stelling is even wankel als de boomhut die ik ooit bouwde en die me een val uit het kruin van een eik en een gebroken arm bezorgde en ik neem ze dan ook even ernstig als de politiek zuivere motieven van Berlusconi zaliger, maar soms is de schoonheid van een stelling belangrijker dan de relevantie ervan.  Mijn kreupele these luidt: wij zijn geboren als een Selfie. Zodra u uw kop aan de medemensen vertoont en u dat niet doet met daar een papieren zak overheen getrokken, bent u een rondwandelende Selfie. Of u uw tronie aan de medemens toont live en in de reële wereld of semi-Iive in de digitale, doet er niet toe. U toont uw gelaat zonder schroom en blikken noch blozen. Sommige mensen schijnen nog steeds niet te begrijpen dat die digitale wereld geen parallel universum is, maar gewoon de wereld. Wij posten onszelf, ons heel leven lang.

 2. Zeer beroemde egocentrische klootzakken zijn me voorgegaan.

Vincent Van Gogh met of zonder oor, Rembrandt, Rubens, Dali… allemaal beroemde kunstenaars die Selfies maakten, al heette dat toen gewoon zelfportret. Op duizenden schilderijen die door vele eeuwen heen bijeen gepenseeld werden, prijken Selfies en op minstens evenveel heeft de schilder de eigen kop meegesmokkeld, ergens op de achtergrond, of tussen het publiek, of als een of andere apostel of Griekse God. Ik kan me niet één breed maatschappelijke discussie herinneren waarin de stelling geponeerd werd dat deze heren daarmee de mensheid bedreigden en amoreel egocentrisch waren.

3. Het fenomeen is niet nieuw, de mogelijkheid wel.

Denkt er echt iemand dat indien onze ouders of grootouders de kans hadden gehad om zichzelf te kieken en dat de wereld in te sturen, dat dan niet hadden gedaan, omdat ze zo ongelooflijk altruïstisch waren? Was de samenleving waarin zij opgroeiden zo ongelooflijk op de medemens gericht? En wat waren die wereldoorlogen dan? De veruitwendiging van de liefde voor de medemens? “Hey, gooi er nog wat mosterdgas tegenaan, ik zie ze zo graag daar aan de andere zijde van de frontlinie”.

 4. Gefotografeerd worden mag, zolang je het maar niet zelf doet.

Een foto van jezelf laten maken is ok, en blijkbaar geen uiting van een verloederende samenleving, een foto van jezelf maken is ziek . Dit is een stelling die even erg rammelt als een Franse auto na 25.000 kilometer gebruik op Vlaamse wegen en die even waterdicht is als een emmer na een ontmoeting met de kogelregen uit een ratelend machinegeweer. Het woordje “zelf” is, om in de beeldspraak te blijven, de trigger om Selfies en de makers ervan te veroordelen. Zie ook: bevrediging.

5.  Huis-, tuin- en keukenfilosofen moeten hun bek houden en wel dringend en zeer vasthoudend.

Iedereen lijkt wel altijd over alles een mening te hebben, maar weinigen weten waarom. Daar is een naam voor: idiotie. Het moet blijkbaar zo zijn dat elke stap die de mensheid zet, moreel gewikt en gewogen moet worden en dat elke verandering per definitie slecht hoort te zijn en gevaarlijk. Evolutie is nu eenmaal evolutie, beste mensen. De tijd wijst vooruit en dingen veranderen. Wen er alvast aan.

6.  Na mijn dood.

Zullen mensen niet moeten zoeken naar een passende en recente foto. Keuze genoeg. Zij blij en ik blij. Er is misschien geen leven na mijn dood, maar wel mijn Selfies. En Facebook natuurlijk. En dat stemt me vrolijk.

7.  Selfies maken de wereld mooier.

Ik vind die Selfies van mijn vrienden geweldig. Ik geniet ervan. Het maakt me warm. Het maakt me vrolijk. Het maakt me een beter mens. Het brengt me dichter bij de anderen. Ze komen op bezoek. Ze lachen me toe. Ik word er zowaar een beetje melig van. Of  is dat dan toch de leeftijd?

Gezaghebbende moraal van het verhaal.

Selfies blijven maken, beste lieve medemensen. De wereld wordt er mooier door. Als u met uzelf bezig bent en met het delen van uw eigen portret met de medemens, bent u geen wereldoorlogen aan het bedenken en geen aanslagen en maakt u geen ruzie. Hoe meer Selfies hoe mooier de wereld.

Als dit geen mooie gedachte is om dit sociale jaar af te ronden.

Ik wens u en de mensheid en in het bijzonder Me, Myself and I in 2014 heel erg veel leuke Selfies.”

 

Was getekend,

Grumpy Old Man

 

Rik Vera

Rik Vera is a renowned thought-leader, advisor and lecturer on the topics of customer-centricity, change management, sales and marketing. Having gathered years of C-level experience in sales and marketing related functions, he now inspires companies to develop customer-centric strategies fit for a connected world. Rik is partner at Nexxworks.com Nexxworks is a thought-leader community dedicated to helping companies thrive in the age of disruption. We inspire with the most radical innovations in your industry. We fire up extreme customer centricity. We jump-start the fluid connected networks you need to innovate internally. And we make sure the changes stick. All of this through intense 1 week sprints that match the transformative speed of your market.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Boek E-commerce Marketing 4.0 met Pieter Zwart, Michel Schaeffer, Thuiswinkel.org & Cor Molenaar 

BESTEL NU!